GÜÇLÜ BİR DUVAR

    Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken… Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin yankılandığı büyük bir orman varmış. Bu ormanın kıyısında ailesiyle birlikte yaşayan Deniz adında meraklı, cesur ama bir o kadar da hassas bir çocuk yaşarmış.

    Günlerden bir gün Deniz, ormanı daha yakından tanımak istemiş. Ailesine çok uzaklaşmayacağına söz vererek tek başına yürüyüşe çıkmış. Başlangıçta her şey çok güzelmiş; güneş yaprakların arasından süzülüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyormuş. Ancak Deniz ormanın içine doğru ilerledikçe hava yavaş yavaş kararmaya başlamış. Sessizlik artmış, kuş sesleri kaybolmuş.

    Deniz biraz tedirgin olmuş ama korkusunu belli etmemeye çalışmış. Tam geri dönmeyi düşünürken ağaçların arasından kocaman, siyah bir gölge belirmiş. Gölge yaklaştıkça bunun devasa, gri renkli bir ejderha olduğu anlaşılmış.

    Ejderhanın gözleri ateş gibi parlıyor, her adımında yer sarsılıyormuş. Deniz çok korkmuş. Kalbi hızla çarpmaya başlamış, ayakları olduğu yere çakılmış gibiymiş. Tam ejderha Deniz’e saldırmak üzereyken bir anda güçlü bir el onu geriye çekmiş.

    Deniz kendini sıcacık bir kucağın içinde bulmuş. Gözlerini kapatmış, korkudan nefesini tutmuş. Bir süre sonra her şey sessizleşmiş. Deniz gözlerini açtığında ejderhanın ormanın derinliklerine doğru kaçtığını görmüş. Başını kaldırdığında annesinin, babasının ve ailesinin etrafında güçlü bir duvar gibi durduğunu fark etmiş.

    Onlar Deniz’i sevgiyle sarmış, korkusunu paylaşmış ve onu sakinleştirmişler. Deniz ailesine sıkıca sarılarak:

    -İyi ki geldiniz, çok korktum, demiş ve teşekkür etmiş.

    Ailesi gülümseyerek:

    -Biz her zaman senin yanındayız. Zor zamanlarda seni korumak için buradayız,” demiş.

    Deniz o an anlamış ki sevgi, güven ve birliktelik en güçlü duvarmış. Ne ejderhalar ne de karanlıklar, ailesi yanındayken onu yenemezmiş.

    Deniz de ailesine sarılıp:

    -Ben de sizi her zaman seveceğim, diye fısıldamış.

    O günden sonra Deniz ne zaman korksa ailesinin kurduğu o güçlü duvarı hatırlamış. Ve bilmiş ki sevgiyle kurulan duvarlar asla yıkılmazmış.

    Gökten üç elma düşmüş. Biri bu masalı yazana, Biri okuyana, Biri de ailesiyle güçlü bir duvar gibi birbirini koruyanlara.

                            Yazan                                                         Seslendiren
                        Elif Turan                                                     Merve Turan
                           BYF-2                                                             Veli