Ailenin Sesi

 

AİLENİN SESİ

    Bir varmış bir yokmuş, üç kişilik bir aile varmış, bu ailenin bir oğlu varmış, şehirde yaşıyorlarmış, bu ailede üç kişi de ne duyuyormuş ne de konuşabiliyormuş, bu yüzden sadece işaret diliyle konuşuyorlarmış, ilk zamanlar Tuna hiçbir şey anlamıyormuş. Sonra sonra işaret dilini öğrenince hem derdini anlatabilmiş hem de ailesinin anlattıklarını anlayabilmiş.

   Yıllar geçmiş ve Tuna ortaokula gitmeye başlamış. Bir kardeşi olacağını öğrenmiş ve çok mutlu olmuş. Aylar sonra Tuna’nın kardeşi Toprak doğmuş ve mucizevi bir şekilde o duyup konuşabiliyormuş. Bunu ise babaannesi fark etmiş, çünkü o duyabiliyormuş.

    Toprak büyüyene kadar ailesi birçok zorlukla karşılaşmış. Mesela bir kaza yapmışlar ve bu durumu polise anlatmak için bir çevirmen bulmaları gerekiyormuş. Ama işaret dili bilen birini bulmak gerçekten çok zormuş.

    Yıllar birbirini kovalamış ve Toprak 12 yaşına gelmiş. Ailenin maddi durumu düşmüş ve inşaatın yanındaki bir konteynerde yaşamaya başlamışlar. Sabah, kar yağmaya başlamış. Tuna ile Toprak çok sevinmiş.

    Gece herkes uyurken toprağı uyku tutmamış ve camdan karı izlemeye başlamış. Sonunda bütün aile uyanıp kar oynamaya başlamışlar hatta kardan adam bile yapmışlar Annesiyle babası top yapıp üst üste koyarken, Tuna ise inşaatın orada kar topluyormuş. Ve o anda Toprak inşaatın duvarının abisinin üstüne düşmek üzere olduğunu görmüş. Bağırmış bağırmış ama ailesi duymamış. Koşuyormuş ama yerlerde kar olduğu için düşüyormuş, en son babası görmüş ama çok geç kalmış…

    O anda bir peri kızı çıkmış ortaya. Tuğlaları ve demirleri başka tarafa uçurmuş, Toprak perisinden ailesinin duymasını istemiş, peri ise ona demiş ki

    - Sen ailenin sesisin bunu sakın unutma, demiş.

    Bu olaylardan sonra annesi de bir işte çalışmaya başlamış bu şekilde tekrar şehre taşınmışlar sonra mutlu mesut yaşamışlar.

 

                                    Yazan                                                        Seslendiren
                        Meryem Zümra Ceyhan                                    Ayşe Kevser Kara
                                    BYF-1                                                 Psikolojik Danışman 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gürgün'ün Yanlışı

  GÜRGÜN’ÜN YANLI Ş I      Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Develer tellal iken, pireler berber iken… Ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken… Annem düştü beşikten, ben de kaçtım evden… Ve geldim buralara, size masal anlatmaya...      Güzel, upuzun ve sık ağaçları olan bir ormanda, “Gün” adında, heybetli ve adaletli bir kral varmış. Ormandaki hayvanlar, bu kralı çok severlermiş. Bu kralın birbirleriyle yaşıt, dört tane oğlu varmış. Bunlardan biri, babası her ne kadar uyarsa da dinlemeyen, kibirli ve kendini beğenmiş bir aslanmış. Bu sebepten de kardeşleriyle iyi anlaşamazmış. Adı da Gürgün’müş. Gürgün, kardeşlerine “benim sesim daha gür, benim yelelerim daha gür,” diye övünürmüş. Zaten adının yarısı, sesinin gürlüğünden geliyormuş.      Günlerden bir gün, Gürgün, göl kıyısına, oyun oynamak için kardeşlerinin yanına gidiyormuş. Yolda bir geyik görmüş ve kovalamaya başlamış. Geyiği kovalarken, farkınd...
Devamı

Aile Çivisi

AİLE ÇİVİSİ      Bir varmış iki yokmuş. Üç gelip aralarını bozmuş. Üç kardeşin ortancası olan Gün Han, göğün yedi kat üstüne çıkmış ve kardeşi Yıldız Han’ın yıldızlarla uğraştığını görmüş. Demiş ki: — Yıldız Han, ne yapıyorsun?      Yıldız Han, abisinin ona seslendiğini duyunca: — Yıldızları düzenliyorum ağabey, demiş. Gün Han: — Neden yıldızları düzenliyorsun? diye sormuş. Yıldız Han: — Görünüşlerini beğenmedim. Çok dağınıklar. Tek bir tarafa toplayıp düzenleyeceğim, demiş.      Gün Han ona şaşırmış ama onu rahat bırakmış.      Oradan ayrılıp diğer ağabeyi Ay Han’ın yanına gitmiş. Onun da göğün on altı kat üstünde ay ile uğraştığını görmüş. Ona ne yaptığını sormuş. Ay Han kardeşinin seslendiğini duyunca: — Ayın yerini değiştiriyorum. Böylece daha güzel gözükecek, demiş.      Gün Han ağabeyinin yaptığına şaşırmış ama ona bir şey demeden oradan ayrılmış.      Babasının yanına gelmiş ve başından geçe...
Devamı

Güçlü Bir Duvar

  GÜÇLÜ BİR DUVAR      Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken… Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin yankılandığı büyük bir orman varmış. Bu ormanın kıyısında ailesiyle birlikte yaşayan Deniz adında meraklı, cesur ama bir o kadar da hassas bir çocuk yaşarmış.      Günlerden bir gün Deniz, ormanı daha yakından tanımak istemiş. Ailesine çok uzaklaşmayacağına söz vererek tek başına yürüyüşe çıkmış. Başlangıçta her şey çok güzelmiş; güneş yaprakların arasından süzülüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyormuş. Ancak Deniz ormanın içine doğru ilerledikçe hava yavaş yavaş kararmaya başlamış. Sessizlik artmış, kuş sesleri kaybolmuş.      Deniz biraz tedirgin olmuş ama korkusunu belli etmemeye çalışmış. Tam geri dönmeyi düşünürken ağaçların arasından kocaman, siyah bir gölge belirmiş. Gölge yaklaştıkça bunun devasa, gri renkli bir ejderha olduğu anlaşılmış...
Devamı