Benim Güzel Ailem


BENİM GÜZEL AİLEM 

     Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde ülkenin birinde Fatma diye bir kız yaşarmış fakat Fatma’nın dünyası kapkaranlıkmış.

  Bir gün annesi ve Fatma çarşıya inmişler. Evlerine meyve ve sebze alışverişi yapacaklarmış. Çarşıda meyve ve sebze seçerlerken Fatma bir ses duymuş. Bu ses annesinin sesiymiş. Fatma “Anne” diye seslendiğinde kimse cevap vermiyormuş. Annesi yokmuş. Fatma ne yapacağını şaşırmış. Ağlamaya başlamış.

   O sırada bir ses duymuş. Bu ses Keloğlan’a aitmiş. Fatma ağlamasını kesmiş çünkü Keloğlan’ın her derde bir çözüm bulduğunu bilirmiş. Hemen Keloğlan’ın yanına gidip annesinin kaybolduğunu söylemiş. Keloğlan önce düşünmüş sonra biraz kaşınmış ve bunu Dünya’nın en kötülerinden biri olan Kurnaz Tilki’nin yapabileceğini düşünmüş.

    Keloğlan hayvanlar ile konuşabiliyormuş. Bu yüzden Kurnaz Tilki’nin yanına gidip ona hesap sormak istemiş. Bunu yapmak istemesinin nedeni aile bu dünyadaki en değerli şeydir ve Fatma gibi gözleri görmeyen küçük bir kızın annesini kaybetmesini istemiyormuş. Ertesi gün Keloğlan Kurnaz Tilki’nin yanına gitmiş. Kurnaz Tilki Fatma’nın annesini kendisinin kaçırdığını itiraf etmiş çünkü Keloğlan tatlı diliyle yılanı bile deliğinden çıkarabiliyormuş.

    Sıra Kurnaz Tilki’yi Fatma’nın annesini vermeye ikna etmekteymiş. Neyse ki Keloğlan o işi de halletmiş. Keloğlan bir anneyle yavrusunu kavuşturduğu için çok mutluymuş. Keloğlan’ın bu meselenin üstüne düşme nedeni de aile ile ilgili konuları çok değerli bulmasındanmış. Keloğlan da annesine çok değer veriyormuş. Biliyormuş ki Fatma gibi özel çocukların aileleri diğer ailelerden hep daha endişeli olurlarmış. Bu yüzden de onlara seve seve yardım etmiş.

    Fatma ve annesi birbirine kavuştukları için çok mutluymuş. Ana kız birbirlerine sarılırken bir yandan da mutluluktan ağlıyorlarmış. Arkadaşlar unutmayın ki bu dünyada sahip olduğumuz en iyi varlık ailedir.

     Onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine. Gökten üç elma düşmüş biri masalı yazana, biri bu masalın kahramanlarına diğeri de bu masalı güzelce okuyanların başına düşmüş.


                         Yazan                                                        Seslendiren
                    Selen Altun                                                     Celal Gök
                        BYF-1                                                  Felsefe Öğretmeni

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gürgün'ün Yanlışı

  GÜRGÜN’ÜN YANLI Ş I      Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Develer tellal iken, pireler berber iken… Ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken… Annem düştü beşikten, ben de kaçtım evden… Ve geldim buralara, size masal anlatmaya...      Güzel, upuzun ve sık ağaçları olan bir ormanda, “Gün” adında, heybetli ve adaletli bir kral varmış. Ormandaki hayvanlar, bu kralı çok severlermiş. Bu kralın birbirleriyle yaşıt, dört tane oğlu varmış. Bunlardan biri, babası her ne kadar uyarsa da dinlemeyen, kibirli ve kendini beğenmiş bir aslanmış. Bu sebepten de kardeşleriyle iyi anlaşamazmış. Adı da Gürgün’müş. Gürgün, kardeşlerine “benim sesim daha gür, benim yelelerim daha gür,” diye övünürmüş. Zaten adının yarısı, sesinin gürlüğünden geliyormuş.      Günlerden bir gün, Gürgün, göl kıyısına, oyun oynamak için kardeşlerinin yanına gidiyormuş. Yolda bir geyik görmüş ve kovalamaya başlamış. Geyiği kovalarken, farkınd...
Devamı

Aile Çivisi

AİLE ÇİVİSİ      Bir varmış iki yokmuş. Üç gelip aralarını bozmuş. Üç kardeşin ortancası olan Gün Han, göğün yedi kat üstüne çıkmış ve kardeşi Yıldız Han’ın yıldızlarla uğraştığını görmüş. Demiş ki: — Yıldız Han, ne yapıyorsun?      Yıldız Han, abisinin ona seslendiğini duyunca: — Yıldızları düzenliyorum ağabey, demiş. Gün Han: — Neden yıldızları düzenliyorsun? diye sormuş. Yıldız Han: — Görünüşlerini beğenmedim. Çok dağınıklar. Tek bir tarafa toplayıp düzenleyeceğim, demiş.      Gün Han ona şaşırmış ama onu rahat bırakmış.      Oradan ayrılıp diğer ağabeyi Ay Han’ın yanına gitmiş. Onun da göğün on altı kat üstünde ay ile uğraştığını görmüş. Ona ne yaptığını sormuş. Ay Han kardeşinin seslendiğini duyunca: — Ayın yerini değiştiriyorum. Böylece daha güzel gözükecek, demiş.      Gün Han ağabeyinin yaptığına şaşırmış ama ona bir şey demeden oradan ayrılmış.      Babasının yanına gelmiş ve başından geçe...
Devamı

Güçlü Bir Duvar

  GÜÇLÜ BİR DUVAR      Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken… Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin yankılandığı büyük bir orman varmış. Bu ormanın kıyısında ailesiyle birlikte yaşayan Deniz adında meraklı, cesur ama bir o kadar da hassas bir çocuk yaşarmış.      Günlerden bir gün Deniz, ormanı daha yakından tanımak istemiş. Ailesine çok uzaklaşmayacağına söz vererek tek başına yürüyüşe çıkmış. Başlangıçta her şey çok güzelmiş; güneş yaprakların arasından süzülüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyormuş. Ancak Deniz ormanın içine doğru ilerledikçe hava yavaş yavaş kararmaya başlamış. Sessizlik artmış, kuş sesleri kaybolmuş.      Deniz biraz tedirgin olmuş ama korkusunu belli etmemeye çalışmış. Tam geri dönmeyi düşünürken ağaçların arasından kocaman, siyah bir gölge belirmiş. Gölge yaklaştıkça bunun devasa, gri renkli bir ejderha olduğu anlaşılmış...
Devamı