Karanlıklar Diyarı

 


KARANLIKLAR DİYARI

   Zaman zaman içinde masal Bilsem içinde, gece demeden gündüz gelmezmiş. Her zorluğun üstesinden elbet gelinirmiş. Uzak uzak memleketlerden birinde bir keloğlan yaşarmış. Bu memlekete Kaf dağının ardındaki 7 dağı aşınca gidilirmiş. Bizim Keloğlanında evde konuşan bülbülünü varmış, onu beslerken, annesi seslenmiş:

  - Keloğlan hadi Tulpar’ı otlatmaya götür dikkat et de uçmasın emi oğlum, diye bağırmış.

   Keloğlan Tulpar’la beraber evlerinin yakınlarındaki tarlaya gitmişler. Tulpar tarlada otlarken tarlanın bir sahibi olduğunu anlayan Keloğlan hemen Tulpar’ı aramaya çıkmış ama Tulpar’ı bulamamış. Keloğlan Tulpar’ı ararken Şahmeran bunu görür ve hemen onu büyüleyip yerin yedi kat altındaki Karanlıklar Diyarına götürmüş. Orada yedi başlı ejderhanın yanına varmışlar. Keloğlan ejderhayı gördüğü zaman gözünün önünden 17 yıllık hayatı bir solukta geçmiş. Ejderha ona yaklaşırken aniden bir ışık parlamış ve göz gözü göremez olmuş, o sırada Mercan kız gelip onu kurtarmış.

  Keloğlan üstün zekalıymış, onu getirirken geçtikleri her yeri hatırlıyormuş. Mercan kız’la beraber hemen kaçmışlar. Ağaçlık bir alanda koşmayı bırakıp dinlenmeye başlamışlar. Ancak birkaç dakika sonra akıllarına tanışmak gelmiş. Keloğlan: 

   -Adın ne? diye sormuş.

   Mercan kız:

   -Benim adıma Mercan kız, senin adın ne?

   Keloğlan:

   -Benim adım da Keloğlan, demiş. Ordan burdan sohbet etmiş kaynaşmışlar.

  O gece orada uyuduktan sonra sabah tekrar yola çıkmışlar. Biraz yürüdükten sonra Şahmeran’ı görmüşler, ama Şahmeran onlara benden kaçmayın diye bağırmış. Keloğlan’a daha önce zarar verdiği için kaçmışlar. Keloğlan evine döndüğünde annesi onu sımsıkı tutmuş ve keloğlanım keleş oğlanım diyerek sarılmış. Sonra mercan kıza dönmüş ve teşekkür etmiş.

   Aslında annesi olanları fark edince gitmiş Mercan kızdan yardım istemiş. Mercan kız upuzun mercan renkli saçları olan güzel bir kızmış. Keloğlanın anasını kıramamış ve hemen gidip kurtarmış onun oğlunu. Keloğlan o günden sonra ailesinin kendisini her zaman seveceğini anlamış. Yanlarında olmasa bile bilmiş ki her zaman onu destekliyor ve koruyorlarmış.,


                             Yazan                                                        Seslendiren
                        Ömer Kulaklı                                         Ayşe Demet Kulaklı
                             BYF-2                                                            Veli

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gürgün'ün Yanlışı

  GÜRGÜN’ÜN YANLI Ş I      Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Develer tellal iken, pireler berber iken… Ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken… Annem düştü beşikten, ben de kaçtım evden… Ve geldim buralara, size masal anlatmaya...      Güzel, upuzun ve sık ağaçları olan bir ormanda, “Gün” adında, heybetli ve adaletli bir kral varmış. Ormandaki hayvanlar, bu kralı çok severlermiş. Bu kralın birbirleriyle yaşıt, dört tane oğlu varmış. Bunlardan biri, babası her ne kadar uyarsa da dinlemeyen, kibirli ve kendini beğenmiş bir aslanmış. Bu sebepten de kardeşleriyle iyi anlaşamazmış. Adı da Gürgün’müş. Gürgün, kardeşlerine “benim sesim daha gür, benim yelelerim daha gür,” diye övünürmüş. Zaten adının yarısı, sesinin gürlüğünden geliyormuş.      Günlerden bir gün, Gürgün, göl kıyısına, oyun oynamak için kardeşlerinin yanına gidiyormuş. Yolda bir geyik görmüş ve kovalamaya başlamış. Geyiği kovalarken, farkınd...
Devamı

Aile Çivisi

AİLE ÇİVİSİ      Bir varmış iki yokmuş. Üç gelip aralarını bozmuş. Üç kardeşin ortancası olan Gün Han, göğün yedi kat üstüne çıkmış ve kardeşi Yıldız Han’ın yıldızlarla uğraştığını görmüş. Demiş ki: — Yıldız Han, ne yapıyorsun?      Yıldız Han, abisinin ona seslendiğini duyunca: — Yıldızları düzenliyorum ağabey, demiş. Gün Han: — Neden yıldızları düzenliyorsun? diye sormuş. Yıldız Han: — Görünüşlerini beğenmedim. Çok dağınıklar. Tek bir tarafa toplayıp düzenleyeceğim, demiş.      Gün Han ona şaşırmış ama onu rahat bırakmış.      Oradan ayrılıp diğer ağabeyi Ay Han’ın yanına gitmiş. Onun da göğün on altı kat üstünde ay ile uğraştığını görmüş. Ona ne yaptığını sormuş. Ay Han kardeşinin seslendiğini duyunca: — Ayın yerini değiştiriyorum. Böylece daha güzel gözükecek, demiş.      Gün Han ağabeyinin yaptığına şaşırmış ama ona bir şey demeden oradan ayrılmış.      Babasının yanına gelmiş ve başından geçe...
Devamı

Güçlü Bir Duvar

  GÜÇLÜ BİR DUVAR      Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken… Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin yankılandığı büyük bir orman varmış. Bu ormanın kıyısında ailesiyle birlikte yaşayan Deniz adında meraklı, cesur ama bir o kadar da hassas bir çocuk yaşarmış.      Günlerden bir gün Deniz, ormanı daha yakından tanımak istemiş. Ailesine çok uzaklaşmayacağına söz vererek tek başına yürüyüşe çıkmış. Başlangıçta her şey çok güzelmiş; güneş yaprakların arasından süzülüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyormuş. Ancak Deniz ormanın içine doğru ilerledikçe hava yavaş yavaş kararmaya başlamış. Sessizlik artmış, kuş sesleri kaybolmuş.      Deniz biraz tedirgin olmuş ama korkusunu belli etmemeye çalışmış. Tam geri dönmeyi düşünürken ağaçların arasından kocaman, siyah bir gölge belirmiş. Gölge yaklaştıkça bunun devasa, gri renkli bir ejderha olduğu anlaşılmış...
Devamı