Su İyesi Lil Zey

 


SU İYESİ LİL ZEY

   Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kimse kimseyi bilmezken, bir kuş gelip bir ağaca konmuş. Bu ağaç, bir sahilin kenarındaymış. Bakalım kuş bize ne anlatacak…

    Denizden kovulmuş bir Su İyesi varmış. Denizler Padişahı, su iyesinin karada nefes alabilmesi için ona sihir yapmış. Fakat ne sihir tutmuş ne de büyü işe yaramış. Su iyesi, denizde yaşayan en iyi nefes alan canlılardan biri olsa da denizden kovulmanın verdiği hüznü kaldıramamış, depresyona girmiş.

    Sudan çıkınca ne yapacağını bilememiş. Bir gün sahilin kenarındaki ağaca yaslanmış. Tam gözleri kapanacakken kendini bir mağarada bulmuş. Orada bir adamla tanışmış. Adamın adı Şamil’miş. Şamil hiçbir sesi duyamazmış fakat üstün zekâlıymış.

    Bir gün su iyesi, Şamil’e ismini söylemeye karar vermiş. Fakat karaya çıkan su iyeleri deniz isimlerini unuturlarmış. Bu yüzden adını Lil Zey olarak söylemiş.

    Şamil’e çok yakın olan Aisu adında bir kız varmış. Lil Zey önce onu kıskanmış, biraz da çekinmiş ondan. Şamil ve Aisu’nun nasıl birileri olduğunu öğrenmek için sihirli güçlerini kullanmış. Fakat onların üzerinde işe yaramamış.

    Şamil ve Aisu araştırmışlar taraştırmışlar hatta biraz da karıştırmışlar ama sonunda Lil Zey’in nasıl eve döneceğini bulmuşlar. Bunun için denizleri kirleten Rap Batık’ın üstesinden gelmeleri gerekiyormuş. Bu sayede deniz halkı onu affeder ve aralarına geri alırlar diye düşünmüş Şamil.

    Bu üç kafadar Rap Batıkla karşılaşmışlar. Onu yaptıklarına pişman etmişler ve hak ettiği cezayı vermişler. Bunu gören Denizler padişahı su yüzüne çıkmış ve kızına ismiyle bağırmış. İşte o zaman Lil Zey deniz hayatını ve ismini her şeyi hatırlamış. Birden eski haline dönmüş ve hemen suya atlamış. Şamil ve Aisu’ya teşekkür etmiş ve onlara üç damla göz yaşını vermiş. O üç damla, üç kocaman inciye dönüşmüş. Bizimkilerde bu incileri satıp fakir fukaraya dağıtmışlar ve denizleri kirletenlere karşı durmuşlar.

    Denizden üç inci düşmüş:

    Biri karakterlerin başına, biri yazanın başına, sonuncu da bu masalı okuyanların başına…


                                Yazan                                                  Seslendiren
                        Yade Naz Yeyen                                        Burçin Yeyen
                                BYF-1                                                       Veli

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gürgün'ün Yanlışı

  GÜRGÜN’ÜN YANLI Ş I      Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde… Develer tellal iken, pireler berber iken… Ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken… Annem düştü beşikten, ben de kaçtım evden… Ve geldim buralara, size masal anlatmaya...      Güzel, upuzun ve sık ağaçları olan bir ormanda, “Gün” adında, heybetli ve adaletli bir kral varmış. Ormandaki hayvanlar, bu kralı çok severlermiş. Bu kralın birbirleriyle yaşıt, dört tane oğlu varmış. Bunlardan biri, babası her ne kadar uyarsa da dinlemeyen, kibirli ve kendini beğenmiş bir aslanmış. Bu sebepten de kardeşleriyle iyi anlaşamazmış. Adı da Gürgün’müş. Gürgün, kardeşlerine “benim sesim daha gür, benim yelelerim daha gür,” diye övünürmüş. Zaten adının yarısı, sesinin gürlüğünden geliyormuş.      Günlerden bir gün, Gürgün, göl kıyısına, oyun oynamak için kardeşlerinin yanına gidiyormuş. Yolda bir geyik görmüş ve kovalamaya başlamış. Geyiği kovalarken, farkınd...
Devamı

Aile Çivisi

AİLE ÇİVİSİ      Bir varmış iki yokmuş. Üç gelip aralarını bozmuş. Üç kardeşin ortancası olan Gün Han, göğün yedi kat üstüne çıkmış ve kardeşi Yıldız Han’ın yıldızlarla uğraştığını görmüş. Demiş ki: — Yıldız Han, ne yapıyorsun?      Yıldız Han, abisinin ona seslendiğini duyunca: — Yıldızları düzenliyorum ağabey, demiş. Gün Han: — Neden yıldızları düzenliyorsun? diye sormuş. Yıldız Han: — Görünüşlerini beğenmedim. Çok dağınıklar. Tek bir tarafa toplayıp düzenleyeceğim, demiş.      Gün Han ona şaşırmış ama onu rahat bırakmış.      Oradan ayrılıp diğer ağabeyi Ay Han’ın yanına gitmiş. Onun da göğün on altı kat üstünde ay ile uğraştığını görmüş. Ona ne yaptığını sormuş. Ay Han kardeşinin seslendiğini duyunca: — Ayın yerini değiştiriyorum. Böylece daha güzel gözükecek, demiş.      Gün Han ağabeyinin yaptığına şaşırmış ama ona bir şey demeden oradan ayrılmış.      Babasının yanına gelmiş ve başından geçe...
Devamı

Güçlü Bir Duvar

  GÜÇLÜ BİR DUVAR      Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; develer tellal iken, pireler berber iken… Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş seslerinin yankılandığı büyük bir orman varmış. Bu ormanın kıyısında ailesiyle birlikte yaşayan Deniz adında meraklı, cesur ama bir o kadar da hassas bir çocuk yaşarmış.      Günlerden bir gün Deniz, ormanı daha yakından tanımak istemiş. Ailesine çok uzaklaşmayacağına söz vererek tek başına yürüyüşe çıkmış. Başlangıçta her şey çok güzelmiş; güneş yaprakların arasından süzülüyor, rüzgâr hafifçe dalları sallıyormuş. Ancak Deniz ormanın içine doğru ilerledikçe hava yavaş yavaş kararmaya başlamış. Sessizlik artmış, kuş sesleri kaybolmuş.      Deniz biraz tedirgin olmuş ama korkusunu belli etmemeye çalışmış. Tam geri dönmeyi düşünürken ağaçların arasından kocaman, siyah bir gölge belirmiş. Gölge yaklaştıkça bunun devasa, gri renkli bir ejderha olduğu anlaşılmış...
Devamı